Білім беру парадигмасының трансформациясы және инклюзивті білім беруге көшу аясында технологиялық шешімдер барлық санаттағы оқушылар үшін тең мүмкіндіктерді қамтамасыз етуде негізгі факторға айналуда. Бұл мақалада ерекше білім беру қажеттіліктері бар (ЕБҚ) балаларды заманауи технологияларды қолдана отырып, мектепке дейінгі ұйымдардың даму ортасына біріктіру мәселесі қарастырылады. Әдістеме және әдістер. Зерттеуге 27 мектепке дейінгі тәрбиеші қатысты. Сауалнамаға материалдық-техникалық ресурстарды бағалау, технологияны қолдану жиілігін талдау және педагогтын құзыреттілік деңгейін өлшеу кірді. Нәтижелер. Инклюзивті білім беру қажеттіліктері мен оны енгізудің нақты жағдайлары арасында маңызды алшақтық анықталды. Ұйымдардың тек 11,1%-ы қажетті технологиялық жабдықтармен толық жабдықталған, ал қолданыстағы технологиялардың 85,2%-ы ескірген деп сипатталады. Технологияны қолданудағы айырмашылық анықталды: олар әлеуметтену (81,5%) және когнитивті даму (77,8%) үшін белсенді қолданылады, бірақ мінез-құлық бұзылыстарын түзету үшін жеткіліксіз қолданылады (29,6%). Ғылыми жаңалық. Эксперименттік зерттеулер ерекше білім беру қажеттіліктері бар балалар үшін технологиялық интеграцияның тиімділігі тек техникалық ресурстардың қолжетімділігімен ғана емес, сонымен қатар өзара байланысты факторлардың күрделі жиынтығымен де анықталатынын көрсетті. Педагогтардың технологияны игеруге деген жоғары ынтасы (4,22/5) мен көмекші технологиялар саласындағы төмен нақты құзыреттілігі (2,96/5) арасындағы айырмашылық анықталып, сандық түрде анықталды. Тәжірибелік маңыздылығы. Зерттеу нәтижелерін мектепке дейінгі инклюзивті білім беруді жаңғырту бағдарламаларын әзірлеуде пайдалануға болады. Мұғалімдердің анықталған кедергілері мен қажеттіліктері технологиялық трансформацияны қолдаудың кешенді жүйесін құрудың негізін құрайды. Технологиялық дайындықты бағалаудың ұсынылған моделін цифрлық шешімдердің тиімділігін бақылау үшін пайдалануға болады.